Onderzoek 911

J. A. A. van Doorn vraagt zich af hoe het met de derde wereldoorlog gaat.

G.W. Bush: het totale debacle

Van Doorn

De Twin Towers waren nog geen twee maanden ingestort, of de befaamde Nederlandse krijgskundige Leon de Winter had doorgrond waar deze gebeurtenis voor stond: ’11 september 2001 markeert het begin van de Derde Wereldoorlog’.

De onthulling werd gedaan op 10 november 2001, in het katern Letter & Geest, dat ons nadien, ten minste tweemaal per maand, op de hoogte zou houden van het verloop van de aangevangen titanenstrijd tussen de 21ste-eeuwse Napoleon, zoals Luuk van Middelaar George W. Bush noemde, en – minder origineel – de nieuwe Hitler die als Osama bin Laden was opgestaan.

Veel stukken, die dankzij het gedenkboek ’De terugkeer van de geschiedenis’ (2005) toegankelijk zijn gemaakt, onderscheiden zich door hetzij een zeer hoge toon, hetzij een bloeddorstige strekking, allebei erg ongebruikelijk in ons nuchtere Nederland maar leerzaam als bewijs dat ook hier te lande de waan van de dag genadeloos kan toeslaan.

Een ambtenaar bij buitenlandse zaken, Stefan van Wersch, eist kort en goed: ’Democratiseer het Midden- Oosten’ en legt dan uit hoe dat moet gebeuren. De filosoof Govert J.

Buijs huldigt in Amerika ’de nieuwe drager van de imperiale waardigheid’, sinds de Pax Romana smartelijk gemist. Amerikanen zeggen zoiets wat luider. Hoor Lee Harris: „De oorlog in Irak kent geen precedent in de geschiedenis. Bush betreedt onbekend terrein. Deze oorlog markeert een van die monumentale keerpunten in de geschiedenis waarin een natie het op zich neemt om onder een zelfverzekerde en krachtige leider de wereld diepgaand te veranderen. Het is in de woorden van Hegel een gebeurtenis die in haar belang en reikwijdte wereldhistorisch is, ongeacht de uitkomst ervan”.

Irak zal bovendien een fluitje van een cent blijken te zijn. Politiek filosoof Kees Heesters citeert kritiekloos Richard Perle, een van de architecten van de oorlog tegen Irak: „De overwinning zal snel en zeker zijn. (...) Het idee dat soldaten hard en lang zullen vechten is niet realistisch.

Bovendien hebben wij onze eigen strategie in handen, wij besluiten zelf of we onze troepen wel of niet een stad insturen.”

En men beloofde shock and awe.

Om ons doel te bereiken, schreef Lee Harris likkebaardend, „moet geen enkel middel worden uitgesloten.

We moeten bereid zijn om (...) onbekrompen geweld te gebruiken”.

Elders wordt hij concreter: „Al l e e n degenen die zich bekwaamd hebben in meedogenloosheid kunnen hun samenleving beschermen tegen de meedogenloosheid van anderen”.

Gruwelijk term, meedogenloos – rücksichtslos was de geliefde nazi-uitdrukking – maar ze schrikt ook brave Nederlanders niet meer af. Jaffe Vink hoont de premier, die aangaande Afghanistan ’de taal van de eend spreekt’ en kiest voor de journalist Robert Kaplan, die geen aarzelingen kent: ’Het vermogen om het kwaad te bestrijden vereist het vermogen om doortastend, meedogenloos en zonder consensus op te treden’.

Wel, de heren van Letter & Geest hebben niet te klagen gehad. Alle kwaad is meedogenloos bestreden.

Indien er een negatieve Nobelprijs voor de Vrede bestond, president Bush zou al jarenlang een goede kanshebber zijn

De boerenlegertjes in Afghanistan werden vernietigd met 15.000 pond zware bommen die vlak boven de grond explodeerden en alles binnen een straal van honderden meters uitroeiden. In Aboe Ghraib in Bagdad werden Iraakse krijgsgevangenen door middel van perverse spelletjes moreel gebroken. In Guantánamo Bay zijn de grondrechten van verdachten 900 jaar teruggedraaid, tot vóór het Magna Charta van 1215, daarmee het laatste restant van moreel gezag wegvagend waarover Amerika nog beschikte.

’Onbekrompen geweld’ vroeg iemand in Letter & Geest. Het is royaal geleverd: volgens een recent onderzoek zijn door dit geweld inmiddels 655.000 Iraakse burgers om het leven gebracht en er komen er elke maand enkele duizenden bij. Elders las ik dat er momenteel evenveel wordt gemarteld als onder Saddam Hoessein, zij het – en dat moet troostvol zijn – dat er nu democratisch wordt gemarteld.

Deze hele bloedige waanzin maakt deel uit van de grand strategy van George W. Bush, gericht op twee kwaden: islamfundamentalistisch geïnspireerd terrorisme en kernwapens in handen van onverantwoordelijke regimes. Zijn ’As van het Kwaad’ – Irak, Iran en Noord-Korea – belichaamde beide gevaren en kreeg dus een voorwaardelijke oorlogsverklaring thuis gestuurd.

Om een voorbeeld te stellen, pakte Bush Irak meteen ook maar militair aan, helaas precies het verkeerde land. Hier geen kernwapenplannen, geen steun aan Al-Kaida en veeleer een gewelddadige onderdrukking van het moslimradicalisme.

Maar Bush heeft ook veel bereikt, Irak is nu een nieuwe vruchtbare broedplaats voor terrorisme. Iran is geradicaliseerd en heeft in het sjiitische deel van Irak een machtig nieuw bolwerk gevonden. Noord-Korea voelt zich voldoende geprovoceerd om de wereld met nucleair geweld te gaan bedreigen.

Werkelijk, indien er een negatieve Nobelprijs voor de Vrede bestond, een prijs voor onovertroffen mondiale stompzinnigheid – president Bush zou al jarenlang een goede kanshebber zijn.

Misschien zou Letter & Geest hiervoor nog wat materiaal kunnen aandragen, al was het maar om de blunders in het verleden enigszins te compenseren. En misschien zou Leon de Winter eens kort antwoord kunnen geven op de vraag die velen van zijn bewonderaars al lang bezighoudt: hoe vindt hij eigenlijk dat het gaat met de Derde Wereldoorlog?

J. A. A. van Doorn